Świat mi śnieży

Pamiętacie jeszcze ten widok, gdy na szklanej kopule telewizora pojawiał się śnieżący obraz? Niektórzy na co dzień widzą świat w taki sposób. To zaburzenie widzenia nazywane jest śniegiem optycznym.

ANNA OLENDER

Takie zaburzenie widzenia może mieć charakter przejściowy lub trwały. Śnieg optyczny objawia się białymi, półprzezroczystymi, migającymi punktami w całym polu widzenia albo w jego części. Przyczyny tej dolegliwości nie zostały do końca poznane, wbrew temu istnieje kilka naukowych hipotez, które mogą być wyjaśnieniem tego zjawiska (ale nie muszą).

Ze względu, że nie jest chorobą oczu, badania okulistyczne u osób ze śniegiem optycznym nie wykazuje żadnych nieprawidłowości. Natomiast niektóre badania mózgu mogą wykazać zakłócenia funkcjonowania poszczególnych części tego organu.

Przyczyn występowania tego zjawiska może być wiele. Począwszy od skłonności do symptomów powikłania migrenowego, poprzez odwodnienie organizmu, aż po skutki zażywania substancji psychoaktywnych.

Mimo to śnieg optyczny ma największy wpływ na odczuwanie świata rzeczywistego. Osoby z taką dolegliwością mogą mieć wrażenie, że otaczająca je rzeczywistość jest nierealna. Pojawia się także wrażenie, że wszechświat jest złożony z pikseli albo, że żyją w grze komputerowej. Takim odczuciom towarzyszą czasami zaburzenia psychiczne takie jak stany lękowe czy depresja.

Wprawdzie znane są przypadki wyleczenia śniegu optycznego za pomocą takich substancji chemicznych jak: topiramat czy kwas walproinowy, jednak jest to schorzenie bardzo trudne do wyleczenia (szczególnie gdy ma charakter chroniczny). Osobom z tą dolegliwością nie pozostaje nic innego niż przyzwyczaić się do tego, w jaki sposób widzą świat i nauczyć się z nim żyć.

A czy Wam śnieży świat?

Podziel się z innymi!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.